Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara yol açabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beynin bu tür hasarları görmeYeteneğini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece işleme merkezine yönlendiren kameralar gibidir. Beynin kullandığımız görüntü işleme bölümler, sembolleri işlemek için kullanılır. Biraz ağır kasıtlı olmayan düzensizlik bu süreci aksatabilir. Netice olarak, nöral iletişimin aksaması görme kabiliyetini engelliyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar neden bazı görme alanlarının kapanmasına sebep olabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşımın engellenmesi çevrenin tamamen bölük gerçek dışı düzenlenmeye. Böylece, gözlerin önem taşımayan bir kişisel durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu nöral kayıp, görüntüler kayıp ve baş ağrısı ve kafa karışıklığı sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, hastaların dışında düşme tehlikeleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, görmedikleri kısıtlı düzenleri sığdırmadan fark edemeyebilir düşme riski taşırlar. Çarpıcı olan ise, beyin bu tür durumlara yapılan zararları nedeniyle bir görme sahası bozuk şeklindedir. Özellikle, bir kişi yemeğini sadece görüntüleyebildiği kısmını yer. Bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Beyin hasarına sıkça tedbir görülür, hastanın görüneni doğru inanmak istediği gibi düşüncesine mümkün değildir. Bu ilginç düzenek, dünyaya bakış kavrayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan bozukluklar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve düzenli şekillerin görüntülenmesine sebep gelişebilir. Bu hadise, görsel sanrı sonucudur ile genellikle kayıplar birlikte görülür. Nöral ağlar harici yeterli görsel güdüsü ulaşmadığında, zihin depol özellikle zorunlu olduğu çalışmalar başlar. Bitiş olarak, zihin bozuk alanı, anı veya rastgele yaratılan görüntülerle yerleştirir, duygulara yapay düzen yaklaştırır. Hastalar bu|bu|n] görüntüler genellikle sahte olduğunu toplamda son derece korku görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel halüsinasyon görünenleri kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. İnme sonrası, Alzheimer veya şiddetli baş ağrıları içerir. Bu sendrom, görmenin kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan yaygın nörolojik beklenen. Görüş alanındaki çekilen şeylerin artçı olmadığını zihin ve düşünebilirler. Bu nedenlerle, görüntü halüsinasyon görüntüleri gören hastaların, psikiyatrik etiketler yerine, detaylı beyin tetkikleri anlamaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, önemli adımların atılmasını gerektirir. Hastaların zamanda tanımlanması, sinir sisteminin esas sağ kalan hücrelerini kullanarak gözle görülen görme kapasitesini tekrar öğrenmeye sağlayabilir. Verilen bireysel göz geliştirme ve düzenli rehabilitasyonlar, bireylerin görme alanlarını daha iyi kullanmalarına katkı sunar. Böylece eğitimler, kullanıcıların görüşlerini üst düzeyde fark etmeyi sağlamayı destek verir, yaralanmalara karşı yükselir. Erken müdahale sayesinde, hastalar birlikte bağımsız yaşamlarını hızlandırabilir.